Praag.

Praag beviel Veerle ook wel. Logisch, zij hoefde de afstanden niet te lopen (althans niet zelfstandig).



Tijdens de laatste (erg lange) autorit terug naar huis zag Veerle er eerst nog wel de humor van in:



Maar op een gegeven moment werd het haar ook te veel en was de slaap haar de baas:

Actueel.

Tsjechie. Daar ging dit jaar de vakantie heen. Voor Veerle de tweede keer dat ze in het buitenland bivakkeerde (afgezien van Canada, maar dat was nog als foetus). Wel voor het eerst in een tent. Het maakt Veerle niet zoveel uit, als ze maar wat speelgoed om zich heen heeft en zo nu en dan mag oefenen met lopen.

En o ja, veel fruit mag eten.



Op de eerste camping hadden we veel ruimte, we zaten ook midden in Nergensland. Met als nadeel dat we niet veel schaduw hadden, anders dan ons meegebrachte parasolletje.

Achterstallig.

Hier wat foto's van ons bezoekje aan Ameland. Alweer op 12 mei jongstleden... Toen het weer net zo slecht was als op dit moment (1 juli), zelfs voor een eiland. Gelukkig hadden we een tot huisje getransformeerde stacaravan, helaas zonder bad.